ഇന്ത്യയ്ക്ക്‌ സ്വാതന്ത്യ്രം കിട്ടി ഒരു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞതിണ്റ്റെ പിറ്റേന്നായിരുന്നു രമേശണ്റ്റെ ജനനം. ഒരു അസാധാരണമായ നിലവിളിയോടെയാണു അവന്‍ ഭൂമിയിക്കിറങ്ങിയതെന്ന്‌ അമ്മമ്മ നാരായണി എപ്പോഴും പറയും.
ഏതൊരു നാട്ടിന്‍പുറത്ത്‌ കാരന്‍ തല്ലുകൊള്ളി ചെക്കനേയും പോലെ അവനും അങ്ങ്‌ വളര്‍ന്നു. എണ്റ്റെ രമേശണ്റ്റെ ശുദ്ധജാതകമാണെന്ന്‌ അമ്മ ചന്ദ്രി അയല്‍ വക്കത്തെ ശാന്തേച്ചിയോട്‌ പറയുന്നത്‌ അറിയാതെ കേട്ടുപോയ രമേശന്‍ അതൊരു അഭിമാനമായി കൊണ്ട്‌ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്‌ അന്നാണു. തണ്റ്റെ കശുമാവിനു കല്ലെറിഞ്ഞ രമേശനെ പറമ്പില്‍നിന്ന്‌ ഓടിക്കുമ്പൊ കുമാരേട്ടന്‍ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..."നീ നന്നാവില്ലെടാ നായിണ്റ്റെ മോനേ..". പക്ഷെ ഇതൊക്കെ എന്ത്‌ എന്ന ഭാവമായിരുന്നു രമേശനു...താന്‍ വളരെ ശുദ്ധഗതിക്കാരനാണു. അതാണു എനിക്ക്‌ ശുദ്ധജാതകം എന്ന്‌ കരുതി മാങ്ങ നുകറ്‍ന്നു അവന്‍ പറമ്പു വിട്ടു. പക്ഷേ അണ്ടി കുമാരേട്ടണ്റ്റെ നേര്‍ക്ക്‌ എറിഞ്ഞുകൊടുത്തു കേട്ടോ. ശുദ്ധഹ്രിദയനാണല്ലോ നമ്മുടെ നായകന്‍.
കോളേജില്‍ സുജാതയോടുള്ള പരി'ശുദ്ധ'പ്രണയമാണു നമ്മുടെ രമേശനെ കാത്തിരുന്നത്‌. ഒരിക്കല്‍ കോളേജ്‌ വിട്ടുവരുമ്പൊ മഴപെതതും..അവര്‍ രണ്ടാളും ഓടി പ്രേതങ്ങള്‍ മാത്രം താമസിക്കുന്ന മനയ്ക്കലെ ഇറയത്‌ നിന്നതും മേലാകെ നനഞ്ഞ സുജാത ആദ്യമായി പുസ്തകം കൊണ്ട്‌ മാറുമറയ്ക്കതെ അവണ്റ്റെ മുന്നില്‍ നിന്നതും എല്ലം.. അന്ന് രമേശന്‍ കണ്ട മഴയുടെ ഭംഗി പിന്നീടൊരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന് അയാള്‍ ആലോചിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു...പില്‍ക്കലത്ത്‌...സത്യവും അതാണു. അന്ന് അവന്‍ മഴയുടെ ഭംഗി മാത്രേ കണ്ടുള്ളൂ. അതെ, ജാതകം പോലെ ശുദ്ധമായിരുന്നു അവണ്റ്റെ മനസ്സും.
സുജാതയുടെ കല്ല്യാണം കഴിയുന്ന കാലത്ത്‌ അവന്‍ ദാമോദരണ്റ്റെ പലചരക്ക്‌ കടയില്‍ സാധനങ്ങള്‍ പൊതിയാന്‍ നില്‍ക്കുകയയിരുന്നു. അവിടുന്ന് ആറു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണു ചന്ദ്രിയേച്ചിയും മാധവേട്ടനും അവനു പെണ്ണ്‍ നോക്കിത്തുടങ്ങുന്നത്‌. ആ കാലഘട്ടം രമേശനു തിരിച്ചറിവിണ്റ്റേതയിരുന്നു. വേറൊന്നുമല്ല ശുദ്ധജാതകത്തിണ്റ്റെ പാറ്‍ശ്വ്ഫലങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു അത്‌. എന്നാല്‍ അത്‌ പതിന്നാലു കൊല്ലം നീളുന്ന ഒരു വനവാസമായിരുന്നു എന്നത്‌ താന്‍ പൊക്കിപ്പിടിച്ച്‌ നടന്ന ശുദ്ധജാതകം തന്ന പണിയാണല്ലൊ എന്നോര്‍ക്കുമ്പൊഴെല്ലാം രമേശന്‍ കേളുവേട്ടണ്റ്റെ ഷാപ്പിലായിരുന്നു.
അങ്ങനെ രമേശണ്റ്റെ നാല്‍ പ്പതാം വയസ്സില്‍ വനജ വീട്ടിലേക്ക്‌ കയറിവരുമ്പൊ സ്വീകരിക്കാന്‍ ചന്ദ്രിയേച്ചി മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മാധവേട്ടന്‍ പോയി അന്നേക്ക്‌ രണ്ട്‌ കൊല്ലവും മൂന്ന് മാസവുമായിരുന്നു. ആദ്യരാത്രിയില്‍ തന്നെ വനജയെ ഇനി മൂന്ന് ദിവസത്തേക്ക്‌ തൊടാന്‍ കഴിയില്ലെന്നറിഞ്ഞ രമേശന്‍ പുസ്തകം കൊണ്ട്‌ മാറുമറയ്ക്കതെ നിന്ന സുജാതയെയും മനയ്ക്ക്ക്കലെ പൊലിഞ്ഞുവീഴാറയിരുന്ന ഇറയത്ത്‌ നിന്ന് മഴവെള്ളം ഇറ്റു വീഴുന്നതു നോക്കിനിന്ന തന്നേയും സ്രിഷ്ടിച്ച ആ നിമിഷത്തെ ശപിക്കുകയായിരുന്നു.
മകന്‍ രാഹുലിണ്റ്റെ ഒന്നാം പിറന്നാളു കഴിഞ്ഞ്‌ നാലു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണു രമേശണ്റ്റെ ആദ്യത്തെ അറ്റാക്ക്‌. അന്ന് മുതല്‍ വനജയുടെ നിറ്‍ബന്ധമാണു അവണ്റ്റെ ജാതകം എഴുതിക്കണമെന്നു. തണ്റ്റെ ജാതകം എഴുതിയ ചാത്തുക്കണിയാര്‍ ജീവനോടെ ഉണ്ടെങ്കിലും കെ.പി ദിനേഷ്‌ പണിക്കരുടെ അടുത്തേക്കാണു അവറ്‍ പോയത്‌. ദിനേശപ്പണിക്കര്‍ കണക്ക്‌ കൂട്ടിക്കൂട്ടി അവസാനം അത്‌ തന്നെ പറഞ്ഞു. ശുദ്ധജാതകമാണത്രേ. അന്ന് രാത്റിയായിരുന്നു രമേശണ്റ്റെ രണ്ടാമത്തെതും അവസാനത്തെതുമായ അറ്റാക്ക്‌.
വീട്ടില്‍ വനജയും ചന്ദ്രിയേച്ചിയും ഒറ്റയ്ക്കണു ഇപ്പൊ. ബാംഗ്ളൂരിലുള്ള രാഹുല്‍ ഒരു നസ്റാണിപ്പെന്നിനെ കെട്ടിയത്രേ. വനജയുടെ കയ്യില്‍ നിലവിളക്കും ചന്ദ്രിയേച്ചിയുടെ കയ്യില്‍ മെഴുകുതിരിയുമുണ്ട്‌. പെണ്ണിനു എന്താണാവോ ഇഷ്ടം. ചുമരിലിരുന്ന് രമേശന്‍ ചിരിച്ചു. ശുദ്ധമായ ചിരി
No comments:
Post a Comment